( 1 ) كه شما نسبت بدان تكذيب كرديد » فرمود : يعنى امير المؤمنين ( ع ) ، گفتم : اين نازل شده است ؟ فرمود : آرى ( 2 ) 92 - از أبى بصير از امام صادق ( ع ) در قول خدا عز و جل ( 124 سوره طه ) : « و هر كه رو بر گرداند از ذكر من پس به راستى از آن او است تنگى معيشت » فرمود : مقصود از ذكر ولايت امير المؤمنين ( ع ) است . گفتم ( 124 ) : « و محشور كنيم او را در روز قيامت كور » . فرمود : يعنى در آخرت نابينا است و در دنيا كور دل و نفهم است نسبت به ولايت امير المؤمنين ، فرمود : او در قيامت سر گردان است و مىگويد ( 125 ) : « چرا مرا نابينا محشور كردى با اين كه من بينا بودم » در جواب فرمايد ( 126 ) : « همچنين آيات ما براى تو آمدند و آنها را به دست فراموشى سپردى » فرمود : مقصود از آيات ائمه ( ع ) هستند ، « آنها را فراموش كردى و همچنان امروز تو فراموش شدى » يعنى تو آيات را ترك گفتى و امروز در دوزخ واگذار شوى چنانچه واگذاردى ائمه ( ع ) را و فرمان آنها را نبردى و به گفتارشان گوش نكردى . گفتم ( 127 ) : « و همچنين به سزا رسانيم كسى را كه از حد به در شده و نگرويده است به آيات پروردگارش و هر آينه عذاب آخرت سخت‌تر و پاينده‌تر است » فرمود : يعنى هر كه ديگرى را در ولايت به امير المؤمنين ( ع ) شريك كرده است و نگرويده به آيات پروردگارش ، و ائمه ( ع ) را از راه عناد ترك كرده و از آثار و اخبارشان پيروى نكرده و آنها را دوست نداشته است . گفتم ( 19 سوره شورى ) : « خدا لطف دارد به بندگانش ، روزى دهد هر كه را خواهد » فرمود : مقصود ولايت امير المؤمنين است .